ابطال ثبت واقعه فوت | مشاوره حقوقی وکیل اکبریان | وکیل پایه یک دادگستری

دستور موقت | مشاوره حقوقی وکیل اکبریان | وکیل پایه یک دادگستری

دستور موقت | مشاوره حقوقی وکیل اکبریان | وکیل پایه یک دادگستری

دستور موقت

درخواست صدور دستور موقت، در مواردی از سوی خواهان، تقدیم دادگاه حقوقی می شود که خطر از بین رفتن آثار و نتیجه احتمالی دعوای مطروحه وجود داشته باشد. مانند اینکه در دعوای الزام به تنظیم سند رسمی، احتمال انتقال سند مالکیت ملک مورد ترافع توسط خوانده به شخص ثالث وجود داشته باشد. در این حالت با درخواست دادرسی فوری و درخواست صدور دستور موقت، تقاضای منع نقل و انتقال سند ملک تا پایان رسیدگی به دادگاه حقوقی تقدیم می شود. اما اگر در انتهای محاکمه، رای به بی حقی خواهان صادر شود، تکلیف خسارت های وارده به خوانده چیست؟ در اینگونه موارد، دادگاه با اخذ خسارت احتمالی در دستور موقت و پس از تودیع خسارت احتمالی توسط خواهان، اقدام به صدور دستور موقت خواهد نمود. اما ارکان دادرسی فوری و یا دستور موقت در قانون آیین دادرسی مدنی قید شده است که در نوشته پیش رو، دفتر حقوقی محمد رضا مهری وکیل پایه یک دادگستری، با همراهی گروه وکلای مهر و موسسه حقوقی و داوری طلیعه عدالت و مهر پارسیان، نسبت به بررسی ارکان دادرسی فوری، بررسی تحلیلی دادرسی فوری یا دستور موقت، تفاوت تامین خواسته با قرار دستور موقت، دستور موقت کیفری، نحوه اعتراض به قرار دستور موقت، اجرای دستور موقت قبل از ابلاغ، و نحوه تنظیم درخواست دستور موقت، تشریح خواهد شد.

سوالات احتمالی درباره دستور موقت و ارکان دادرسی فوری

  • درخواست دستور موقت در چه مواقعی از سوی دادگاه قابل پذیرش است و ارکان دادرسی فوری کدامند؟
  • دستور موقت و دارسی فوری، متضمن چه موضوعاتی است و زمان تقدیم درخواست دستور موقت در چه مرحله ای است؟
  • مشاوره حقوقی درخواست صدور دستور موقت و تقاضای دادرسی فوری از چه طریق امکان پذیر است؟
  • تفاوت دستور موقت و تامین خواسته در چیست و هر کدام در چه مواقعی تقدیم دادگاه می شود؟

تعریف دستور موقت

دستور موقت که در قانون از آن به دادرسی فوری نیز تعبیر شده است، در واقع رسیدگی فوری به موضوع دعوا بدون ورود به ماهیت آن است. این اقدام احتیاطی، برای حفظ حقوق احتمالی خواهان در موضوع دعوا قابل انجام است. در دادرسی فوری و صدور قرار دستور موقت، بدون رعایت تشریفات دادرسی از جمله ابلاغ و سپس اجرا، تشکیل جلسه دادرسی و استماع دفاعیات خوانده، و صرفا با تشخیص فوریت موضوع توسط دادگاه، حکم صادر می شود.

ارکان دادرسی فوری یا دستور موقت

  • فوریت موضوع: درخواست دستور موقت در صورتی از سوی محکمه پذیرفته می شود که تعیین تکلیف در موضوع فوریت داشته باشد. ملاک در تشخیص فوریت، احتمال ورود ضرر و زیان غیر قابل جبران می باشد. در دعاوی مانند تقسیم املاک مشاع، املاک مجاور، انتقال سند مالکیت یا تحویل مبیع، امکان صدور دستور موقت وجود دارد. اما اگر آنچه که مورد نظر خواهان جهت پیشگیری از موضوع است، تحقق یافته باشد، دیگر صدور دستور موقت جایگاهی ندارد، مانند آنکه درخواست دادرسی فوری و صدور دستور موقت مبنی بر جلوگیری از تصرف ملک مشاع تقدیم شود و در عمل ملک مشاع سالهاست که در تصرف خوانده قرار دارد. نتیجه می گیریم که در درخواست صدور دستور موقت، دلایلی به دادگاه ارایه خواهد شد که مثبت فوریت موضوع درخواست دادرسی فوری باشد.
  • تشخیص فوریت موضوع: دادگاهی که به درخواست صدور دستور موقت رسیدگی می کند، یگانه مرجع تشخیص فوریت دستور موقت می باشد. در صورت عدم تشخیص فوریت موضوع، از دادرسی فوری و صدور دستور موقت خودداری خواهد نمود. فوریت زمانی تحقق می یابد که تاخیر در تعیین تکلیف باعث ورود ضرر و زیان غیر قابل جبرانی خواهد شد.
  • تودیع خسارت احتمالی جهت صدور دستور موقت: رکن بعدی دادرسی فوری و پذیرش صدور قرار دستور موقت، تودیع خسارت احتمالی تعیین شده توسط دادگاه می باشد که به عهده خواهان است. اگر ظرف مدت تعیین شده از سوی دادگاه، خواهان نسبت به تودیع خسارت احتمالی اقدام ننماید، از قرار دستور موقت رفع اثر می شود.
  • تقدیم دادخواست دستور موقت توسط ذینفع: اگر موافق قوانین و مقررات، دادخواست و تقاضای رسیدگی فوری و تقاضای دستور موقت، توسط ذینفع تقدیم دادگاه نشده باشد و تشخیص دادگاه مبنی بر عدم سمت از سوی درخواست دهنده باشد، درخواست صدور دستور موقت، رد خواهد شد.

زمان تقدیم درخواست دادرسی فوری یا دستور موقت

درخواست صدور دستور موقت به استناد و مجوز حاصله از مادتین ۳۱۱و ۳۲۳ قانون آیین دادرسی مدنی، پیش از اقامه دعوا، ضمن دادخواست درباره اصل دعوا و پس از تقدیم دادخواست اصلی و تا زمان صدور حکم قطعی قابل پذیرش از سوی دادگاه می باشد. در هر زمان که فوریت موضوع در دادگاه به اثبات برسد با رعایت سایر شرایط قرار دستور موقت صادر خواهد شد.

دستور موقت | مشاوره حقوقی وکیل اکبریان | وکیل پایه یک دادگستری

دستور موقت | مشاوره حقوقی وکیل اکبریان | وکیل پایه یک دادگستری

تفاوت های قرار تامین خواسته با قرار دستور موقت

  • جهت صدور قرار تامین خواسته، نیازی به احراز فوریت از طرف دادگاه نیست ولی در دستور موقت و دادرسی فوری احراز فوریت شرط پذیرش درخواست صدور دستور موقت است.
  • موافقت رییس حوزه قضایی با قرار دستور موقت لازم است اما در تامین خواسته، موافقت رییس حوزه قضایی لازم نیست.
  • قرار تامین خواسته قابل اعتراض نیست ولی قرار دستور موقت به همراه اعتراض به اصل حکم قابل اعتراض است.
  • اگر درخواست دستور موقت قبل از طرح دعوای اصلی تقدیم شود و توسط دادگاه صادر شود، متقاضی بیست روز فرصت طرح اصل دعوا را دارد ولی در تامین خواسته این مهلت ده روز است.
  • اگر پس از صدور تامین خواسته و صدور حکم به بی حقی خواهان، خوانده بخواهد از محل خسارت احتمالی ضرر و زیان مطالبه نماید، یکماه فرصت دارد و این فرصت در تامین خواسته بیست روز تعیین شده است.
  • صدور قرار تامین خواسته در مواردی که موضوع دعوا سند تجاری باشد، بدون تودیع خسارت احتمالی امکان صدور قرار تامین خواسته وجود دارد ولی در درخواست دستور موقت، بدون تودیع خسارت احتمالی دستور موقت صادر نمی شود.
  • معمولا اجرای دستور موقت بدون ابلاغ به خوانده ممکن نیست ولی قرار تامین خواسته قبل از ابلاغ نیز قابل اجراست.

دستور موقت | مشاوره حقوقی وکیل اکبریان | وکیل پایه یک دادگستری

دستور موقت | مشاوره حقوقی وکیل اکبریان | وکیل پایه یک دادگستری

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *