جلوگیری از ملاقات طفل | مشاوره حقوقی وکیل اکبریان | وکیل پایه یک دادگستری

جلوگیری از ملاقات طفل | مشاوره حقوقی وکیل اکبریان | وکیل پایه یک دادگستری

جلوگیری از ملاقات طفل | مشاوره حقوقی وکیل اکبریان | وکیل پایه یک دادگستری

 

حضانت در لغت به معنی نگهداری و تربیت طفل میباشد به نحوی که طفل از نظر جسمی و روحی  و تربیت و آموزش متناسب با نیازهای حال و آینده و موقعیت پدر و مادرش تامین شود.و در زبان فارسی هم ردیف سرپرستی می باشد،  موضوع حضانت و اولویت والدین و سرپرستی و ملاقات طفل زمانی موضوع بحث قرار می گیرد که پدر و مادر بخواهند از هم جدا شوند، با طلاق زن و مرد در صورتی که توافق داشته باشند،کودک به یکی از آنها واگذار خواهد شد.اکنون در این مقاله بر آن شدیم تا به این سوالات پاسخ دهیم،حضانت به چه معناست و حق است یا تکلیف؟ حضانت برعهده ی کدام یک از والدین است؟تکلیف بودن حضانت چه نتیجه ای دارد؟ حضانت طفل تا چه سنی با مادر و از چه سنی به بعد با پدر است؟ حق ملاقات به چه معناست و در چه مواردی کاربرد دارد؟ به جز پدر و مادر چه اشخاصی حق ملاقات با طفل را دارند؟ قانون حمایت خانواده در رابطه با ممتنع از حق ملاقات چه الزامی را درنظر گرفته است؟ شخصی که از ملاقات طفل ممانعت میکند طبق قانون مجازات اسلامی چه کیفری دارد؟ حضانت و حق ملاقات تا چه سنی ادامه دارد؟

حضانت
تعریف : در قوانین ایران و مخصوصا قانون مدنی تعریف واضحی از حضانت ارائه نشده و قانونگذار معنی آن را به عرف و رویه قضایی و نظر حقوقدانها واگذار نموده است.

معنی حضانت در لغت: حضانت از ریشه ی حضن و به معنی دامن گرفته شده است که معنی آن دامن است و منظور از آن تربیت و پرورش دادن کودک می باشد و در اصلاح فقها به معنی سرپرستی و نگهداری طفل می باشد که به شخصی واگذار میگردد و به حسب ماده ۱۱۶۸ از قانون مدنی حضانت هم حق است و هم تکلیف که برعهده ی پدر و مادر طفل قرار گرفته است . نتیجه تکلیف بودن این حق این است ، هر قراردادی که مربوط به واگذاری و یا ساقط کردن آن و پرداخت نمودن وجه التزام از سمت پدر و مادر طفل ، بی اعتبار است و موجب آن می گردد که مکلف در مقابل دیگران مسوول اعمال کودک گردد. شناسایی حق حضانت برای دادگاه مانعی به حساب می آید تا جز در موارد معین در قانون بتواند والدین را از این حق محروم کند و حتی پدر و مادر می توانند اجرای حق خود را از دادگاه بخواهند.
حسب ماده ۱۱۶۹ قانون مدنی ، نگهداری و حضانت طفلی که والدین او از یکدیگر جدا زندگی می کنند تا سن  ۷ سالگی مادر اولویت دارد و بعد از ۷ سالگی به پدر سپرده می شود.حق اولویت پدر و مادر در نگهداری و حضانت فرزند بعد از انحلال نکاح نیز باقی می ماند و نمی توان ادعا نمود که بعد از جدایی زن و شوهر دادگاه اختیار کامل داردتا طفل را به هرکدام از والدین که می خواهد و یا به شخص دیگری بسپارد که در هر حال مصلحت طفل مهم ترین عامل تصمیم گیری محسوب می گردد.

جلوگیری از ملاقات طفل | مشاوره حقوقی وکیل اکبریان | وکیل پایه یک دادگستری

جلوگیری از ملاقات طفل | مشاوره حقوقی وکیل اکبریان | وکیل پایه یک دادگستری

حق ملاقات طفل
تعریف: ملاقات به معنی دیدار و حضور برای زمانی محدود  در کنار یکدیگر است. حسب تعریف ماده ۱۱۷۴ از قانون مدنی که در تعریف حق ملاقات این گونه بیان داشته است، هر گاه به علت طلاق و یا به هر دلیل دیگر ، والدین طفل در یک منزل ساکن نباشند ، هر کدام از والدین که فرزند تحت حضانت او نباشد ، حق ملاقات فرزند را خواهد داشت . در این مورد در صورتی که والدین با یکدیگر اختلاف داشته باشند محکمه اقدام به تعیین زمان و مکان و جزییات ملاقات مینماید.
اجداد پدری و مادری، مخصوصا جد پدری ، نیز حق ملاقات نوادگان خود را خواهند داشت و در تمام مواردی که دادگاه ملاقات سایر خویشان به ویژه خواهر و برادر طفل را ضروری بداند و یا مفید تشخیص دهد ، می تواند سرپرست طفل را ملزم به فراهم آوردن اسباب ملاقات با آنان نماید. تنها با وجود علت قانونی است که می توان طفل را از والدین یا مادر و یا پدری که حضانت را بر عهده دارد، گرفت در غیر اینصورت هیچ کس حق گرفتن طفل را نخواهد داشت.
به بیان ماده۴۰ قانون حمایت خانواده مصوب سال ۱۳۹۱ اگر شخصی از اجراي حكم دادگاه در مورد حضانت طفل امتناع نماید و يا مانع از اجراي حکم دادگاه در رابطه با حضانت طفل شود و يا از استرداد و برگرداندن طفل خودداری نماید، بنا به تقاضاي شخص ذي نفع و با دستور دادگاه صادركننده رای نخستين تا هنگام اجراي حكم بازداشت خواهد شد.
حسب ماده ۶۷ آیین نامه اجرایی قانون حمایت خانواده مصوب سال ۱۳۹۳ هرگاه دادگاه تشخیص دهد که نمیتوان طفل را به تنهایی در ایام ملاقات نزد کسی که حق ملاقات دارد قرار داد، دادگاه می‌تواند ترتیبی دهد تا این ملاقاتها در ساعت های محدود و زیر نظر مراکزی که دادگستری آنها را تعیین کرده انجام گیرد.
طبق ماده ۴۱ قانون حمایت خانواده در مواردی که دادگاه تشخيص دهد توافقات والدین در مورد ملاقات طفل، حق حضانت ، نگهداري و ساير مسایل مربوط به طفل برخلاف مصلحت طفل می باشد يا در موردی كه مسوول حضانت از انجام تكاليف مقرر جلوگیری كند ويا مانع ملاقات طفل مورد حضانت با شخصی که ذي حق است شود، مي تواند در مورد مسایلی مانند واگذاري حضانت به شخص ديگر و يا تعيين فردی به عنوان ناظر با تعیین قبلی حدود نظارت وي و با رعايت مصلحت طفل تصميم لازم را اتخاذ می نماید.
در این مورد قوه قضائيه وظیفه دارد جهت نحوه ملاقات والدين با طفل ساز و كار متناسب با مصلحت خانواده و كودك را فراهم آورد.
در مواردی که پدر و یا مادری که دارای حق حضانت هستند از حقی که طرف دیگر نسبت به ملاقات طفل دارد ممانعت بعمل آورد و از دادن طفلی که به سپرده شده است در هنگام مطالبه ی شخص و یا اشخاصی که به طور قانونی حق مطالبه طفل را دارند، امتناع نماید به مجازات مقرر در ماده ۶ قانون مجازات اسلامی {۳ ماه تا ۶ ماه حبس و یا به جزای نقدی از ۱ میلیون و پانصد هزار تا ۳ میلیون ریال} محکوم میگردد.

پایان دوره ی حضانت:
طبق نظریه مشورتی شماره : ۱۴۸۷/۷-۱/۳/۷۹  ، با رسیدن طفل به سن بلوغ {پسر ۱۵ سال تمام قمری و دختر ۹ سال تمام قمری} موضوع حضانت طفل منتفی خواهد شد و هنگامی که طفل بالغ شود میتواند شخصا تصمیم گیری نماید که با کدام یک از والدین زندگی کند سن بلوغ در رابطه با ملاقات نیز صدق می کند و حتی فرزندی که به سن بلوغ رسیده و نمی خواهد مادر خود را ملاقات نماید را نمی توان الزام به ملاقات نمایند.

جلوگیری از ملاقات طفل | مشاوره حقوقی وکیل اکبریان | وکیل پایه یک دادگستری

جلوگیری از ملاقات طفل | مشاوره حقوقی وکیل اکبریان | وکیل پایه یک دادگستری

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *